چاقالو دوست کوچک من است.

او خیلی مهربان است.

من این اسم را برایش گذاشته ام. چون او با اینکه کوچولوست، خیلی چاق است.

وقتی دستم را روی سرش می کشم، گوشهایش را بالا می گیرد و هی تکان می دهد.

او نمی تواند حرف بزند، برای همین با گوشهایش از من تشکر می کند.

وقتی یک بار گوشش را تکان می دهد، یعنی یک تشکر از من می کند.

وقتی چند بار گوشش را تکان می دهد، یعنی خیلی خیلی تشکر می کند.

چاقالو کوچولو با من بازی هم می کند.

او چشمهایش را می بندد و من می دوم و پشت مادرم قایم می شوم.

آن وقت چاقالو کوچولو می گردد و آخرش هم پیدایم می کند.

اما هر وقت او خودش را قایم می کند، من نمی توانم راحت پیدایش کنم.